Czuje i trwam

muz. Piotr Rubik, sł. Grażyna Kowalska

 

W zamkniętym słowie
W rozwartym półgeście
Z ramionami co dźwigają czas
– Czuję i trwam –
– Czuję i trwam –
W codzienności zawiłej
Krzywdzie i złości
Z otwartym czołem staje pod wiatr
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam
W wieczorach samotnych
W nostalgii i bólu
Z dusza co czasem łka
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam

Ileż to lat borykam się tak
Z radością i miłością – której
Nie potrafię dać i brać.
Ileż to dni płynących bez dat
Z ułuda i ufnością – nie umiem
Nie potrafię się śmiać.

W kamiennym milczeniu
W spojrzeniu bezwiednym
Z moim cieniem tym jedynym
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam
W beznadziejnej niemocy
W nicości nieobcej
Z ustami co tak głośno krzyczą
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam

Wiem, że gdy borykam się tak
To radość i miłość – chcę
Potrafię dać i brać
Z wielości dni płynących bez dat
Z ułudą i ufnością – umiem
Potrafię się śmieć
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam
– Czuję i trwam