Barwa Twoich słów

muz. Piotr Rubik, sł. Roman Kołakowski

 

Nie muszę wróżyć z gwiazd bo przyszłość znam
Miłość na wieki nie pisana nam
Prędzej czy później zechcesz odejść ? wiem
Nie można przeznaczenia nazwać złem

Nie umiem kłamać ale Ty się ucz
Nieszczerość to do serca pewny klucz
Że nie opuścisz mnie najciszej mów
Chcę zapamiętać barwę Twoich słów.

Przez cały czas gdy czułem ból milczenia
Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych
Olśniewającą przestrzeń zapatrzenia
? Przypływy mórz przenajczystszy błękit fal
Przez cały czas gdy czułem ból czekania
Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych
Promienny blask pierwszego zakochania
Z którym rozstać się tak żal.

Na przekór światu z samotności drwię
Udaję że nic nie zdarzyło się
Wzruszeniem ramion żegnam każdy dzień
Wieczorem mnie opuszcza własny cień

Rankiem powraca smutny kryjąc wstyd
Przeprasza że się włóczył długo zbyt
Lecz w nocy szept wsłuchany pragnął znów
Przypomnieć sobie barwę Twoich słów

Przez cały czas gdy czułem ból milczenia
Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych
Olśniewającą przestrzeń zapatrzenia
? Przypływy mórz przenajczystszy błękit fal
Przez cały czas gdy czułem ból czekania
Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych
Promienny blask pierwszego zakochania
? Przypływy mórz przenajczystszy błękit fal
Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych
Widziałem wciąż błękit nieba w oczach Twych